Delinho

Dun itibariyle Besiktas, kaptani Ibrahim Uzulmez'in sozlesmesini fesh etti ve Deli Ibo (Delinho) 11 yildir forma giydigi takimina veda etmek zorunda kaldi.  Ankaragucu macinin devre arasinda Deli Ibo, Toraman'a yumruk atmis.  Sebebi olarak Toraman'in kendisine kufur ettigi imasini tasiyan aciklamalar yapti basin toplantisinda.  Haberi duyunca gercekten cok uzuldum.  Neden uzuldugumu de bilmeden uzuldum ustelik.  Ibrahim Uzulmez hicbir zaman cok sevdigim futbolcular arasinda olmadi, ama insan yine de uzulmeden edemiyor.  Usendigim icin bakmadim ama su an Super Lig'de ki oyuncular arasinda belki de takiminin formasini en uzun suredir giyen futbolcuydu.  Bu bile gunumuz futbolunda bir oyuncuya sempati duymak icin yeterli bir sebep olabiliyor.  Artik hicbir oyuncu kendisine lakap takilincaya kadar kal(a)miyor bir takimda.  Torres'in Chelsea transferinden sonraki roportajinda dedigi gibi, "futbolda romantizm oldu".  Romantizm oldu oleli durum boyle.  

Uzucu bir baska nokta da baskan Yildirim Demiroren'in aciklamalari.  Ozetinde "bizim vizyonumuz artik dunya kulubu olmak" gibi zirvalar olan konusmada Demiroren, "takimimizda yildiz oyuncular var, arkadaslarina anlatirlarsa rezil oluruz" manasina gelecek aciklamalarda bulunuyor.  Bunlari okuyunca ister istemez Zidane'in futbol dunyasina 'kafa'yla vedasi geldi aklima.  Uzulmez'in yumrugunu o olaya benzettim biraz.  Futbol tarihinin belki de en sikici Dunya Kupasi'nda, artik cignemekten yoruldugumuz, tadi kacmis ama sirf atmayi unuttugumuz icin agzimizin icinde gevelenip duran bir sakiz hissiyati veren o berbat finalde Zidane belki de artik kendi gibilerinin devrinin bittigini, artik bir aktoru olmak istemedigi bu futbol sahnesinden ayrilmak icin cig bir hakem dudugune ihtiyac duymadigini dusunmustu o kafayi atarken.  Kendi istegiyle cikip gitmisti.  Kimbilir belki Deli Ibo da ayni seyleri hissetmistir.  "bu dunya takiminda ben yokum, siz keyfinize bakin" tavriyla gitmek istemistir.

Ya da belki de sadece sinirlenmis ve deliligi tutmustur.

Muhtemelen ikincisi...